Afscheid Netrakona

Gisteren vertrokken we allen met veel zin naar de bouwwerf. Daar namen we zoals de laatste dagen ons ontbijt omwille van het Eidfeest. Ondertussen zouden de bouwvakkers geleidelijk moeten aankomen. Na ons ontbijt keken we vol verbazing naar de werf: geen enkele Bengaalse bouwvakker te zien. Eenmaal de directrice van het hospitaal de Nurk (bouwleider) had opgebeld, kwamen we te weten dat ze tegen alle afspraken in de brug maken tot zondag! Daar stonden we dan…

Om onze voormiddag in te vullen besloten we een wandeling te maken in de omgeving van  het hospitaal. Voor de namiddag regelde de directrice voor ons een vervangprogramma: een bezoek aan een veldhospitaal in Durgapur nabij de Indische grens. Vooral de erbarmelijke hygiëne in het hospitaal trok onze aandacht. Ook de beperkte capaciteit van 24 bedden voor 300 000 mensen in deze Upazila riep heel wat vraagtekens op. De medische assistent van het kleine Damiaan kantoortje nodigde ons uit voor een korte trip naar Borderhill, een grenspost in het noorden van Bangladesh. Voor de grenspolitie zijn wij een uitzonderlijke attractie, we werden beloond met een half uurtje wandelen op Indische bodem. De vermakelijke babbel met de militairen onder de prachtige hindu-boom had een surrealistisch trekje.

En vandaag 1 augustus? We pakten vandaag onze koffers en na een hartelijk afscheid van de patiënten in het hospitaal van Netrakona en van onze velen vrienden rondom brachten de drivers ons naar onze nieuwe bestemming Jalchatra. Onze helse autotocht werd enkel onderbroken met een lunch (feestmaal) ten huize Jsosnara, APD van de Damiaanactie (directeur Netrakona/Mymansingh). We begonnen onze entree in Jalchatra met een bezoekje aan de ananas- en bananenmarkt.

We zijn te gast in het paradijselijke lepra- en tbc-hospitaal van Jalchatra. Het regende deze avond met bakken, benieuwd of we morgen kunnen fietsen…