Op zoek naar oplossingen

We proberen vandaag de zware arbeid van vorige week wat aan te pakken en we gaan op zoek naar oplossingen. Tot onze grote verbazing staat een jonge Bengaal met een van ons op te wachten aan de poort van het ziekenhuis. Deze kar- fiets helpt ons het eerste uur door onze zorgen. We krijgen al snel het verlossende antwoord van onze directeur Jsosnara om het oude Damiaan-vehikel als vervoermiddel te gebruiken. Het ding stond ons vorige week uit te lachen wanneer we alle stenen met de hand vijftig meter naar het werf verplaatsten. Vandaag houden we de driver van zijn bed en hij helpt ons met vriendelijke lach, het wordt een drukke dag voor hem. Vijf keer heen en weer vijftig meter achter het stuur is immers een grote klus.

De directeur nodigt ons uit naar het suikerfeest op donderdagavond aanstaande. We kijken uit naar deze Iftarparty in het ziekenhuis met patiënten en personeel.

Onze verwondering is groot wanneer de metsers de pas opgebouwde muren terug afbreken, ze waren immers de vensteropeningen vergeten. De chef, we noemen hem de "nurk" was wellicht betrokken in een te lange middagpauze toen de muur werd gemetst.

We bereiden onze kok Joseph voor op een nieuwe taak tijdens onze derde werkweek. Dan mag hij ook elke dag het ontbijt klaarmaken. Want ons restaurant van ons logement sluit door de Iftar. Elke avond zullen we op zoek gaan in Netrakonacity naar een betaalbare dinnerplaats.

De avondwandeling in Netrakona confronteert ons met de onmenselijke omstandigheden van kreupele bedelaars. Een ferm contrast met het Iftarfeest. Onze kleine fysieke probleempjes zijn klein bier tegenover de realiteit van de arme Bengaal.

Groepsfoto met ADP Jsonara.