Sterk verhaal!

Terwijl we op het werf de bekisting bewapenen en nog wat stenen aansleuren sturen we twee bouwkampers naar  het platte land op bezoek in een regeringskliniek.

Kato en Charlotte staan versteld van hun reisdoel: “In het staatsziekenhuis dat we vandaag bezochten zou ik zelf nooit willen verblijven! We denken dat we er eerder zieker zouden uitkomen dan beter, geen sprake van hygiëne. Alle mensen liggen er samen op een kamer ongeacht hun ziekte. Ook de familie liep te pas en te onpas door de kamer.

In een klein kamertje, dat apart staat langs het ziekenhuis , is er een UHC ( Upazila health centre ( gezondheidscentrum fusiegemeente)) van de Damiaanactie. Hier komen elke dag patiënten met zowel tbc als lepra. In totaal zijn er sinds januari een 140-tal patiënten in behandeling. De artsen van Damiaanactie volgen de patiënten van heel nabij op, ze geven ze onder andere hun medicatie en volgen hun gewicht. We zagen er ook een man die genezen was van lepra, maar nog erg veel last had van de gevolgen. Hij kan een operatie zelf niet betalen en heeft zelfs geen huis. Maar dankzij de Damiaanactie kreeg hij vandaag speciale schoenen aangemeten, die zijn levenskwaliteit zullen verbeteren. Damiaanactie betaalt eveneens de lonen van het medisch personeel. De Bengaalse regering komt beperkt tussen voor de accommodatie. Tijdens het wachten krijgen de patiënten les van de artsen over tbc en lepra. Zodat de zelf goed weten wat het precies inhoudt.

Wat we vandaag gezien hebben vonden we erg leerrijk, het toont ook aan hoe goed we het hebben. Het werk dat de Damiaanactie levert is erg noodzakelijk en kan vele levens redden!”